Jak wyglądać pięknie w ciąży?

Dla części kobiet ciąża i początkowy okres wychowywania dziecka kojarzy się głównie z rozstępami, przybieraniem na wadze i braku czasu na wszystko, między innymi na dbanie o siebie. I o ile pewnych konsekwencji ciąży nie da się uniknąć to jak najbardziej można z nimi walczyć i zwyciężyć. Mowa tutaj chociażby o nadmiarowych kilogramach czy obwisłej skórze na brzuchu.

Starania o piękną sylwetkę powinnyśmy zacząć już na początku ciąży. Stan błogosławiony to nie wymówka, by nagle zacząć pochłaniać ogromne ilości słodyczy i chipsów bez myślenia o konsekwencjach. Już nie mówiąc o tym, że takie odżywianie wcale nie pomaga dziecku. Dlatego już od początku ciąży starajmy się jadać regularnie ale zdrowo. Nie stosujmy wymówek w stylu „jestem w ciąży, muszę przytyć”. Obrastanie tłuszczem po zjedzenie kolejnej paczki chrupek nie jest zdrowe ani wskazane. Dlatego na naszych talerzach powinny gościć raczej owoce i warzywa, chude mięso, zdrowe tłuszcze oraz ryby.

Nie powinnyśmy też całkowicie rezygnować z uprawiania sportu., przynajmniej w pierwszym i drugim trymestrze. Oczywiście przez cały czas trwania ciąży niewskazane są wszelkiego typu sporty walki, energiczne tańce czy sporty zespołowe, gdzie łatwo o kontuzję lub upadek (siatkówka, koszykówka, piłka nożna). Nie ma jednak przeciwwskazań, by ćwiczyć np. jogę czy aerobik w wodzie.

O wszystkie ćwiczenia fizyczne należy jednak zapytać lekarza. Aktywności, które mogą być wykonywane przez kobiety zdrowe są absolutnie zakazane paniom w zagrożonej ciąży. Gdy w grę wchodzi zdrowie lub życie dziecka troska o piękną sylwetkę powinna zejść na dalszy plan.

Nie bój się cesarki!

Opinie dotyczące cesarskiego cięcia są podzielone, zwłaszcza w czasach, gdy zabieg ten wzbudza wiele kontrowersji. Z medycznego punktu widzenia cesarskie cięcie jest inwazyjną operacją chirurgiczną, która jest przeprowadzana jedynie u kobiet w ciąży ze specjalnymi zaleceniami.

Czasami poród naturalny jest po prostu niemożliwy ze względu na specjalne uwarunkowania organizmu, położenie płodu, choroby matki, np. padaczka. Zachęcamy nasze czytelniczki do wykonywania badań w ciąży, najlepiej kontrolować przebieg ciąży z kalendarzem. Wówczas cesarskie cięcie jest rzeczywiście operacją, która musi być podjęta ze względu na zapewnienie bezpieczeństwa zarówno matce, jak i dziecku. Nie wolno przeprowadzać cesarki na życzenie i w większości przypadków, takie fanaberie matek są odrzucane przez lekarzy. Niski prób bólu, strach czy obawy „czy dam sobie radę” nie są odpowiednim argumentem, który sprawi, że lekarz zgodzi się na przeprowadzenie operacji. Jest to poważny zabieg, który często odbywa się pod narkozą bądź częściowym znieczuleniem, a więc z ingerencją substancji chemicznych.

Co więcej, cesarskie cięcie tak jak każda operacja chirurgiczna niesie za sobą ryzyko powikłań. Rekonwalescencja po tego typu porodzie jest znacznie dłuższa niż po porodzie odbytym drogami naturalnymi. Blizna jest tylko jednym ze śladów pozostających na ciele matki, ból i możliwość wystąpienia różnych powikłań są znacznie poważniejsze. A więc odpowiedź na to, czy przeprowadzać cesarskie cięcie jest nadal niejednoznaczna: tak, jeśli jest to konieczne, nie, jeśli można uniknąć operacji i ingerencji w ciało matki. W tej kwestii warto się zdać na wiedze i doświadczenie lekarzy.